Geološki profil Miocenski sprud Tašmajdan je proglašen zaštićenim prirodnim dobrom III kategorije lokalnog značaja kao spomenik prirode Miocenski sprud Tašmajdan 29. novembra 2021. godine (Rešenje 501-918/21-с).

Spomenik prirode Miocenski sprud Tašmajdan proglašen je zaštićenim područjem kao geološki profil izrađen od organogeno-sprudnih krečnjaka badenske starosti, koji je nastao kao sprud radom crvenih kolonijalnih algi, korala foraminfera i kolonijalnih životinja brioza i sadrži mnogobrojnu fosilnu faunu.

Ostatak kamenoloma Miocenskog spruda Tašmajdan predstavlja jedino materijalno svedočanstvo prethodnog perioda u urbanom razvoju ovog dela Beograda i kao takav ima i kulturno-istorijsku vrednost. Povezanost odseka sa “Lerovim skloništem” iz Drugog svetskog rata i još uvek neispitanim i nevalorizovanim podzemnim prolazima dodatno daje značaj zaštićenom prostoru.

Spomenik prirode Miocenski sprud Tašmajdan nalazi se na teritoriji grada Beograda, u ulici Ilije Garašanina 28, na području gradske opštine Palilula, katastarska parcela 1953/2 KO Palilula. Oivičen je ulicama: Aberdarevom, Ilije Garašanina i Beogradskom, a u pravcu zapada se naslanja na Tašmajdanski park koji izlazi na Bulevar kralja Aleksandra.

Ukupna površina zaštićenog područja iznosi 2 ha 46 a i nalazi se u državnoj svojini. Na zaštićenom području ustanovljeni su režimi zaštite I, II i III stepena. Režim zaštite prvog stepena površine od 12 a obuhvata padinu, vidljivi deo spruda od otvorenog plivališta do objekta vodovoda. Režim zaštite drugog stepena površine 43 a obuhvata padinu između gornje ivice spruda do ivice parka Tašmajdan, delove stena ispod tribina stadiona i podzemne prostorije (“Lerovo sklonište” i nevalorizovane srednjovekovne hodnike). Režim zaštite trećeg stepena površine 1,90 ha obuhvata preostali deo zaštićenog prirodnog dobra koji nije obuhvaćen režimom zaštite prvog i drugog stepena.

U režimu zaštite prvog stepena, koji obuhvata najvrednije delove prirodnog dobra, sprovodi se stroga zaštita samog prirodnog dobra – spruda – kroz maksimalno očuvanje postojećeg stanja, sa zabranom bilo kakvog smanjenja njegove vidne ili ugrađene površine. U režimu zaštite drugog stepena sprovodi se aktivna zaštita, te se mogu izvoditi intervencije u cilju restauracije i ukupnog unapređenja zaštićenog područja bez posledica po primarne vrednosti staništa, populacije, ekosistema, obeležja predela i objekata geonasleđa, obnavljanja tradicionalne delatnosti uz korišćenje prirodnih resursa na održiv i strogo kontrolisan način. Na području za koji je predviđen režim trećeg stepena primenjuje se proaktivna zaštita, što podrazumeva da se mogu realizovati aktivnosti u cilju restauracije, revitalizacije, uređenja objekata kulturno-istorijskog nasleđa i ukupnog unapređenja zaštićenog područja.